Rok pontyfikatu Leona XIV. Papież, który wskazał światu Chrystusa
Papież Leon XIV na balkonie Bazyliki św. Piotra. Fot. Michał Klag/Biały Kruk „Jesteśmy uczniami Chrystusa. Chrystus idzie przed nami. Świat potrzebuje Jego światła. Ludzkość potrzebuje Go jako pomostu, by mógł do niej dotrzeć Bóg i Jego miłość. Pomóżcie nam również wy, i sobie nawzajem, w budowaniu mostu poprzez dialog, spotkanie, jednocząc się wszyscy, aby być jednym ludem, zawsze w pokoju” – Leon XIV
Mija dokładnie rok od chwili, gdy nad Kaplicą Sykstyńską uniósł się biały dym, a Kościół usłyszał słowa „Habemus Papam”. 8 maja 2025 roku kard. Robert Prevost został wybrany następcą św. Piotra, przyjmując imię Leon XIV. Już od pierwszych chwil jego pontyfikat odczytywany jest jako wezwanie do odbudowy duchowej jedności świata i powrotu do chrystocentryzmu oraz przypomnienie, że Kościół nie może zatracić swojej tożsamości.
Rocznica wyboru papieża Leona XIV staje się także okazją do przypomnienia wyjątkowej publikacji wydawnictwa Biały Kruk – „Leon XIV. Biografia ilustrowana” autorstwa dr. Adama Sosnowskiego i ks. prof. Janusza Królikowskiego. Książka została wyróżniona Nagrodą im. św. Maksymiliana Marii Kolbego SDP za publikacje religijne. Uhonorowano także relacje i komentarze z konklawe oraz początku pontyfikatu Leona XIV publikowane na kanale YouTube Biały Kruk TV, które obejrzało ponad milion osób.
Publikujemy fragment książki opisujący niezwykłą atmosferę historycznego dnia wyboru Leona XIV oraz pierwsze słowa papieża, które dla wielu wiernych stały się jednym z najważniejszych duchowych przesłań ostatnich lat – wezwanie do pokoju, jedności i powrotu do Chrystusa.
„Gdy 8 maja – w dzień św. Stanisława, patrona Polski! – na niebie nad bazyliką pojawiła się biała smuga dymu, ludzie zaczęli biec, dosłownie. Ze wszystkich stron – na Plac św. Piotra” – relacjonuje dr Adam Sosnowski.
Jak podkreśla autor, równie wymowne były pierwsze gesty Leona XIV:
„Na ramiona narzucił czerwoną papieską mozzettę – element stroju, z którego jego poprzednik zrezygnował – nie z pychy ani dla pokazania władzy. To był gest zakorzeniony w tradycji, sięgający czasów, gdy Kościół świadomie przejmował niektóre symbole dawnego Imperium Rzymskiego, przekształcając je i nadając im nowe, ewangeliczne znaczenie: od potęgi militarnej do cywilizacji miłości.
Warto jednak podkreślić, że ten powrót do symboliki nie rozpoczął się dopiero z wyborem kard. Roberta Prevosta. Już po śmierci papieża Franciszka zauważyliśmy w Rzymie pewien zwrot ku tradycji: bardziej uroczyste liturgie, klasyczne szaty, większa troska o rytuał. To nie były przypadkowe detale – to było świadectwo, że nawet ci, którzy wcześniej gorliwie wspierali styl Franciszka, teraz przypomnieli sobie, że Kościół nie wybiera ‘następcy Franciszka’, lecz ‘następcę Piotra’. A to zobowiązuje – wymaga powagi, uszanowania i ciągłości.
Rytuały jednak mają sens tylko wtedy, gdy są zakorzenione w wierze. W przeciwnym razie stają się pustymi gestami teatralnymi. Ale gdy są autentyczne, przeżywane z wiarą, nabierają głębokiego znaczenia – stają się językiem sacrum, który prowadzi człowieka ku Bogu. To właśnie sens liturgii: nie efektowność, lecz spotkanie. Spotkanie z Tajemnicą większą niż słowa. Oczywiście upiększenie liturgii bardzo pomaga w jej przeżyciu (…).
Ojciec Święty Leon XIV już w pierwszym wystąpieniu jasno wskazał kierunek swojego pontyfikatu. Nie mówił o sobie, lecz o Chrystusie:
‘Chrystus idzie przed nami. Świat potrzebuje Jego światła’.
Te słowa Leona XIV nie były ani politycznym manifestem, ani pustym gestem. Były proste, a zarazem głębokie. Wydobywała się z nich chrystocentryczna duchowość, która od razu wyznaczyła kierunek jego pontyfikatu. Jak zobaczymy na kartach tej książki, chrystocentryczność jest kluczowym elementem duchowości Roberta Prevosta co najmniej od czasów seminaryjnych. Jego pierwsze słowa po wyborze nie były przypadkiem, ale punktem kulminacyjnym postawy dojrzewającej od najmłodszych lat. Leon XIV nie zaciera granic ani nie stara się przypodobać wszystkim. Zamiast tego wskazuje jednoznacznie: centrum Kościoła, centrum naszej wiary, centrum ludzkiej historii to Chrystus.
‘Chrystus idzie przed nami’ – to echo starochrześcijańskiego wyznania wiary, że Jezus jest Pasterzem, który prowadzi swój lud przez mroki świata ku światłu Ojca. Już w tych pierwszych słowach papież Leon pokazał, że nie chce być liderem czy przywódcą politycznym, ale uczniem i sługą Jezusa. Wskazuje na Chrystusa jako na jedynego Pośrednika, który może dotknąć serc ludzi i przemieniać świat. Leon XIV po swoim wyborze wielokrotnie podkreślał, jak wielką wagę ma dla niego fakt, że pierwsza niedziela, którą przeżywał jako papież, była Niedzielą Dobrego Pasterza. ‘Myślę o Dobrym Pasterzu, szczególnie w tę niedzielę, która ma tak wielkie znaczenie w okresie wielkanocnym. W chwili, gdy świętujemy początek tej nowej misji posługi, do której wezwał mnie Kościół, nie ma lepszego wzoru niż sam Jezus Chrystus – Ten, któremu oddajemy nasze życie i na którym całkowicie polegamy. Jezus Chrystus, którego naśladujemy – On jest Dobrym Pasterzem, On daje nam życie: jest drogą, prawdą i życiem’”.
Fragment książki „Leon XIV. Biografia ilustrowana”, autorstwa dr. Adama Sosnowskiego i ks. prof. Janusza Królikowskiego, wyd. Biały Kruk .
Leon XIV. Biografia ilustrowana
Pierwsza i najobszerniejsza polska biografia Roberta Prevosta – nowego Ojca Świętego Leona XIV – ukazuje się w momencie, gdy cały świat z uwagą obserwuje początki jego pontyfikatu. To książka absolutnie wyjątkowa – nie tylko dlatego, że powstała z pasji i wielomiesięcznej pracy dziennikarzy znających realia Kościoła, ale również dlatego, że zawiera liczne materiały (m.in.
Wspaniałość chrześcijaństwa
Jak żyć bez wiary w Boga? Niektórzy próbują, ale zwłaszcza w naszych czasach niespotykanego zamętu pojęć oznacza to tylko pogłębienie wewnętrznego chaosu człowieka. Autor pisze wprost: „żyjemy w cywilizacji skupionych na sobie konsumentów, którzy za pomocą zgiełku i rozrywki usiłują zagłuszyć w sobie dojmujący brak sensu życia”. Ks. prof.
Kto wierzy, widzi więcej
Czy żyjemy w czasach ostatecznych? Czy zbliża się sąd Boży? Czy zjawiska, których dziś doświadczamy, są zapowiedzianymi od dawna znakami? Takie pytania coraz częściej rodzą się w sercach wierzących i poszukujących. Ks. prof.
Bez Boga nie ma zbawienia
Wielu będzie zaskoczonych, czytając tę książkę. Nie zawsze spotyka się bowiem opinie tak odważne – formułowane zwłaszcza przez osobę duchowną – a zarazem tak głęboko przemyślane. O. prof. Dariusz Kowalczyk SJ wykazuje się wielką wiedzą na temat Kościoła, chrześcijaństwa, ale także aktualnych spraw społecznych i narodowych. W rozmowie z dr.
Z Jezusem przez życie
Książka ta jest przeznaczona dla każdej katolickiej rodziny. Stanowi fantastyczny przewodnik po wszystkich niedzielnych czytaniach Ewangelii. Pismo Święte zostało bowiem podzielone na fragmenty w taki sposób, że uczestnicząc w Mszy św. w każdą niedzielę przez trzy lata pod rząd, usłyszymy i poznamy to, co zostało zapisane przez czterech Ewangelistów: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana.
W co wierzą katolicy
Wokół wiary katolickiej narosło ostatnio sporo nieporozumień. Przyczyną tego stanu są przeważnie przekazy medialne, wprowadzające swoich odbiorców w błąd dowolnymi interpretacjami nie tylko nauki Kościoła, ale także Pisma Świętego. Znany amerykański teolog katolicki, wykładowca uniwersytecki, autor kilkudziesięciu poczytnych książek Karl Keating (ur. 1950) objaśnia w tej książce 52 najczęstsze pomyłki związane z rozumieniem wiary katolickiej.
Komentarze (0)
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Wpisy są moderowane przed dodaniem.