Szokująca statystyka! Od 2015 r. imigranci popełnili w Niemczech ponad 2,8 mln przestępstw
Zdjęcie ilustracyjne. Fot. Pexels.com. W odpowiedzi na interpelację parlamentarną frakcji AfD rząd niemiecki przedstawił kompleksowe dane dotyczące przestępstw popełnianych przez imigrantów. Dane te wskazują na ponadprzeciętny wskaźnik przestępczości wśród tej grupy od 2015 roku, czyli od otwarcia granic przez ówczesną kanclerz Angelę Merkel.
Jako „imigrantów” określa się w statystykach przestępczości policyjnej (PKS) osoby o następujących powodach pobytu: „osoba ubiegająca się o azyl”, „osoby uprawnione do ochrony i azylu, uchodźcy objęci systemem kwotowym”, „status tolerowany” lub „nielegalny pobyt”. Nie obejmuje to migrantów, którzy mieszkają i pracują w Niemczech od dłuższego czasu, ani osób posiadających (częściowo) obywatelstwo niemieckie.
W latach 2015–2024 popełniono łącznie ponad 5,1 miliona przestępstw, w których uczestniczył co najmniej jeden podejrzany będący imigrantem. Z wyłączeniem naruszeń prawa imigracyjnego, łączna liczba odnotowanych przestępstw w tym samym okresie wynosi 2 802 915 przypadków.
Gwałtownie wzrosła w szczególności liczba przestępstw z użyciem przemocy – z 12 512 w 2015 roku do 26 329 w 2024 roku, choć należy uwzględnić wzrost całkowitej liczby imigrantów od tego czasu. W ciągu dziesięciu lat odnotowano łącznie 218 247 przypadków. Udział imigrantów stanowił 33,8%, czyli nieco ponad jedną trzecią. Wzrost jest jeszcze większy w przypadku przestępstw seksualnych (gwałtu, molestowania seksualnego i napaści seksualnej) i wynosi 11 098 przypadków od 2015 roku. Od tego czasu imigranci dopuścili się także prawie 40 000 napadów. Odnotowano 163 625 przypadków niebezpiecznych i ciężkich obrażeń ciała. Przestępczość uliczna natomiast obejmuje głównie kradzieże (764 940 od 2015 roku) i kradzieże sklepowe (506 034 przypadki).
Sprawcy to w szczególności mężczyźni niebędący Niemcami. „Grupa populacyjna z wyższym odsetkiem mężczyzn i osób młodszych – jak to ma miejsce w przypadku osób niebędących Niemcami – będzie miała wyższy wskaźnik przestępczości już z tego powodu” – wyjaśnia Federalny Urząd Policji Kryminalnej (BKA). Ponadto „osoby z doświadczeniem migracyjnym są bardziej narażone na czynniki ryzyka”, do których zaliczają się, oprócz „niekorzystnej sytuacji przestrzennej i ekonomicznej”, „stres psychiczny, osobiste doświadczenia przemocy w dzieciństwie oraz pozytywne nastawienie do przemocy”.
Tylko w 2024 roku imigranci stanowili 8,8% podejrzanych (z wyłączeniem naruszeń prawa imigracyjnego). Syryjczycy, Irakijczycy i Afgańczycy są szczególnie często zamieszani w przestępstwa z użyciem przemocy, a czyny karalne takie jak kradzież, rozbój i handel narkotykami są często popełniane przez młodych imigrantów z krajów Afryki Północnej, Gruzji i, w pewnym stopniu, niektórych krajów Afryki Subsaharyjskiej.
Podczas gdy liczba obywateli niemieckich wśród przestępców spada, wzrasta ich liczba jako ofiar przemocy. Zwłaszcza w przypadku przestępstw z użyciem przemocy, Niemcy częściej padają ofiarą imigrantów niż odwrotnie, mimo że „imigranci” stanowią znacznie mniejszą grupę.
Według Federalnego Urzędu Policji Kryminalnej (BKA), w 2022 roku odnotowano łącznie 47 923 niemieckich ofiar przestępstw, w których imigranci zostali zidentyfikowani jako podejrzani. Dla porównania, 12 061 imigrantów padło ofiarą przestępstwa, którego sprawcą był Niemiec. Oznacza to, że Niemcy byli czterokrotnie bardziej narażeni na ataki ze strony imigrantów niż odwrotnie.
W najpoważniejszej kategorii przestępstw, morderstwie i zabójstwie, 258 Niemców w zeszłym roku padło ofiarą przestępstwa, w które zaangażowany był co najmniej jeden imigrant – 38 z nich zmarło. Jednocześnie 89 imigrantów padło ofiarą przestępstw, w które zaangażowany był co najmniej jeden Niemiec; w ich wyniku zginęło pięciu imigrantów.
Problem ten jest tym poważniejszy, im częściej imigranci pochodzą z kultur podatnych na przemoc, gdzie konflikty nie są rozwiązywane pokojowo, lecz fizycznie, gdzie panuje prawo dżungli, gdzie broni się „męskiego honoru” przemocą, gdzie młodzi mężczyźni doświadczyli wojny i wojny domowej jako dzieci i młodzież, a może nawet w nich uczestniczyli; gdzie przemoc jest gloryfikowana, gdzie za jej pomocą nęka się mniejszości. Dotyczy to zwłaszcza krajów Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, gdzie przemoc jest powszechnym sposobem rozwiązywania konfliktów, a radykalni duchowni islamscy tolerują przemoc, a wręcz zachęcają do stosowania jej wobec „niewiernych” i grup rywalizujących, a także wobec mniej radykalnych muzułmanów. Do tego dochodzi przewidywalny brak sukcesu w wybranym przez imigrantów kraju zachodnim, w którym stosują przemoc, aby uzyskać to, czego nie mogliby osiągnąć w inny sposób.
Łagodne wyroki, a nawet wyroki w zawieszeniu, są dla młodych mężczyzn sygnałem, że można brutalnie traktować społeczeństwo kraju-gospodarza, które, kierując się błędnym poczuciem tolerancji, słabości i strachu, unika zamykania przestępców w więzieniach na długi okres czasu, a nawet deportowania ich do ojczyzny.
Źródło: nius.de/Claudio Casula, AM
Co w takim razie czeka Polskę, jeśli Tusk i jego ludzie nadal będą przyjmować imigrantów? O niebezpieczeństwach dla Polski piszą nasi autorzy:
Zamach na polskość (e-book)
Zamach na polskość – zbyt mocne słowa? Tak powiedzą niektórzy.
Kierunek Targowica. Polska 2005 – 2015
Polska w roku 2005 przeżyła reset lewicowych i liberalnych rządów; wydawało się, że postkomuniści przegrali i już nie wrócą. A jednak zaledwie po dwóch latach wszystko się odmieniło i już w 2007 roku III RP znalazła się na najlepszej drodze do nowej gospodarczej i moralnej targowicy. Jak do tego mogło dojść i ile zła musiało się jeszcze wydarzyć, nim Polacy w 2015 r.
Złoty cielec i fałszywi prorocy. Państwo jako narzędzie walki z Bogiem
Doświadczamy obecnie prawdziwej inwazji państwa na nasze umysły, szczególnie na naszą wiarę. Takie działania znamy z historii, najnowszej i tej dawniejszej. Okres bolszewicki w Polsce (PRL), niemiecka okupacja, czas zaborów i konfederacji targowickiej – wszystko to wiązało się z pozbawieniem kraju niepodległości, narodu – wolności, a poszczególnego obywatela – swobodnego dostępu do oświaty i dóbr narodowej kultury.
Komentarze (0)
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Wpisy są moderowane przed dodaniem.