„Akceptacja prawa umożliwiającego ‘wspomagane samobójstwo’ to nic innego jak zdrada powołania lekarskiego”. Mocne świadectwo francuskiego lekarza
Chirurdzy podczas operacji. Fot. Pixabay
„15 lipca 2026 r. to dzień, w którym Francja zdradziła samą siebie; posłowie mogli pójść za głosem sumienia i głosować za życiem. Wybrali śmierć”, podaje francuski dziennik katolicki Tribune Chrétienne. „Po dwóch latach debat i dyskusji politycznych Zgromadzenie Narodowe zrealizowało najgorszy z możliwych scenariuszy: 291 posłów zagłosowało za wprowadzeniem prawa do eutanazji bez ograniczeń; to wystarczyło, aby je przegłosować mimo sprzeciwu 241 deputowanych. To nie ma nic wspólnego ani z wolnością, ani z poszanowaniem ludzkiej godności, o których tak chętnie mówią zwolennicy zabijania najsłabszych”, podkreśla francuski dziennik. „W imię, jak oni to nazywają, ‘godności’ posłowie przegłosowali ustawę, która wskazuje setkom tysięcy kobiet i mężczyzn śmierć jako jedyne rozwiązanie; każdy z posłów, który głosował za tą ustawą, ponosi moralną odpowiedzialność za śmierć każdej osoby, która zdecyduje się na eutanazję. Zamiast zainwestować w ochronę życia najsłabszych, przeforsowano prawo, które zamiast uśmierzenia cierpienia proponuje śmierć. To klęska i wielka hańba Francji”, czytamy na łamach Tribune Chrétienne.
Pocieszające jest jednak to, że przegłosowanie tej barbarzyńskiej ustawy spotkało się z protestem wielu przedstawicieli francuskiej służby zdrowia. Do redakcji Tribune Chrétienne zaczęły masowo napływać świadectwa lekarzy, pielęgniarek i ratowników medycznych, którzy odmawiają podporządkowania się prawu do zabijania pacjentów. Wśród nich wielkie wrażenie robi świadectwo dr. Pascala Belissy, lekarza internisty z ponad 30-letnim doświadczeniem. Co więcej, dr Belissa – z pochodzenia Żyd, w dorosłym wieku przyjął chrzest i obecnie należy do gorliwych katolików.
„Jestem zgorszony i oburzony przegłosowaniem prawa umożliwiającego zakończenie ludzkiego życia”, mówi dr Belissa. „Jestem lekarzem, a misją lekarza jest ratowanie życia i walka o każdego pacjenta, a nie zabijanie! Cała moja kariera lekarska była podporządkowana przysiędze Hipokratesa: ‘Nie podam nikomu śmiertelnego leku, nawet jeśli będzie mnie prosił, ani nie udzielę nikomu takiej porady’!”. Zaznacza, iż jego postawa jest także powiązana z jego przywiązaniem do wiary katolickiej: „zarówno Stary, jak i Nowy Testament podkreślają, że życie ludzkie jest święte, ponieważ pochodzi od Boga, więc należy je chronić. Tak więc jeśli nie jestem w stanie uratować pacjenta, to moim obowiązkiem jest pozostać z nim do jego ostatniego oddechu”. Internista zauważa także, iż przegłosowanie tego prawa z pewnością spowoduje spadek zaufania pacjentów do lekarzy, co będzie miało katastrofalny wpływ na stan zdrowia wielu osób. „Odmawiam stosowania się do tego prawa, nigdy też nie będę praktykował zabijania”, mówi. „Obowiązkiem każdego lekarza jest sprzeciw wobec ‘wspomaganego samobójstwa’, akceptacja tego prawa oznacza zdradę powołania lekarskiego”, podkreśla dr Belissa, zapowiadając jednocześnie działania w kierunku zorganizowania masowego protestu francuskiej służby zdrowia przeciwko nowej ustawie.
Źródło: Tribune Chrétienne, MM
Pandemia grzechu, czyli śmierć nauczycielką życia
Czy zdajemy sobie sprawę z tego, dokąd prowadzą nas najnowsze trendy światopoglądowe? Postnowocześni ideologowie, pseudonaukowcy oraz zgenderyzowani politycy chwycili w swoje ręce stery w wielu krajach i wiodą ludzkość w tragiczną otchłań. Zgodnie z jeszcze oświeceniowymi, a potem z marksistowskimi, leninowskimi i nazistowskimi zaleceniami także dzisiejsi utopiści godzą się z tym, że na drodze do świata bez skazy muszą być ofiary.
Tyrania postępu
Kim będziemy za parę lat? Czy w ogóle jeszcze będziemy? Nasza rzeczywistość przypomina sytuację znaną nam z opisów i filmów o katastrofie „Titanica”. Statek zderzył się z górą lodową i zaczyna tonąć, ale pokładowa orkiestra pięknie gra i gra.
Wspaniałość chrześcijaństwa
Jak żyć bez wiary w Boga? Niektórzy próbują, ale zwłaszcza w naszych czasach niespotykanego zamętu pojęć oznacza to tylko pogłębienie wewnętrznego chaosu człowieka. Autor pisze wprost: „żyjemy w cywilizacji skupionych na sobie konsumentów, którzy za pomocą zgiełku i rozrywki usiłują zagłuszyć w sobie dojmujący brak sensu życia”. Ks. prof.
Moje nawrócenie z aborcji na medycynę chroniącą życie
To jedna z tych książek, przy czytaniu których trudno nie uronić łzy. Wspomnienia dr. Johna Bruchalskiego wywołują bowiem głębokie wzruszenie. To zarazem jedna z tych książek, które niosą wielką nadzieję w obecny, jakże niespokojny czas.
Autor pochodzi z polskiej, katolickiej rodziny o głęboko zakorzenionej pobożności. Jednak studia medyczne oraz utytułowani profesorowie, na uznaniu których mu zależało, dość szybko zmienili jego światopogląd.
Komentarze (0)
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Wpisy są moderowane przed dodaniem.