János Pilinszky (1921–1981) należy do najbardziej cenionych węgierskich pisarzy XX w. Jeszcze za życia uznano go za czołowego reprezentanta swego pokolenia, otaczając niemal kultem. Jego twórczość, zwłaszcza tajemnicza i przejmująca poezja, wywierała na Węgrów jakby nadprzyrodzony wpływ. Jak był on wielki, niech zaświadczy choćby scena przywołana we wstępie przez tłumacza: „Po którejś z jego ‘bezkresnych nocy’ nagle w przejściu podziemnym został wraz z przyjacielem otoczony przez watahę mocno podejrzanych i niezupełnie trzeźwych typów. No to chyba koniec z nami, pomyślał małodusznie ów przyjaciel. Tymczasem Pilinszky, absolutnie nieświadomy niebezpieczeństwa, zaczął ni stąd, ni zowąd recytować przed tym przypadkowym audytorium swoje wiersze. Piękna twarz rozjaśniona natchnieniem, sugestywny głos – krótko mówiąc: potoczny wzorzec poety… I stał się cud: pomruki zdziwienia i oburzenia z wolna ucichły, wszyscy zastygli w zasłuchaniu”.

Pilinszky był po ojcu potomkiem polskiego uchodźcy, a po matce odziedziczył związki z kulturą francuską. Nie sposób nie odnotować jego czułego stosunku do narodu polskiego – zauważa Jerzy Snopek. Ale mimo takiego rodowodu był na wskroś węgierski, co jego rodacy odczuwali i szanowali. Młodość jego miała dramatyczne koleje losu. W marcu 1944 r. wcielony do armii, był najpierw artylerzystą, potem znalazł się na froncie zachodnim, by w maju 1945 r. trafić do obozu Unry we Frankfurcie. Widział nieludzki głód, śmierć, upokorzenie. Uwolniony od munduru, młody, wrażliwy i wykształcony pisarz pracował początkowo jako kelner, tragarz, służący.

Był twórcą wszechstronnym, uprawiał także prozę, w tym eseistykę. „Sięga on – pisze znakomity tłumacz i badacz literacki prof. Jerzy Snopek – do rozmaitych zjawisk kultury europejskiej. Pilinszky utożsamia się przede wszystkim z Europą chrześcijańską. Traktuje przy tym chrześcijaństwo ze swoiście ekumeniczną otwartością. Źródła głębokich przeżyć moralnych i estetycznych odnajduje zarówno w mistyce Wschodu, jak i w tradycji łacińskiej. W obrębie zachodniego chrześcijaństwa wznosi się ponad poreformacyjne podziały, choć katolicyzm, głównie ze względu na szczególne umiłowanie Chrystusa, jest mu najbliższy. Jak sam wyznał, w czasie II wojny światowej, w momencie ekstremalnego doświadczenia egzystencjalnego, najważniejszą dlań książką, a właściwie jedyną możliwą, okazała się Biblia”.

Tom „Kamień i chleb”, pięknie ozdobiony przykładami współczesnego malarstwa węgierskiego i fantastycznie przetłumaczony, oddaje w pełni różnorodność twórczości Jánosa Pilinszkyego z wyraźnym akcentem na poezję. To pierwsza w Polsce tak obszerna prezentacja twórczości tego narodowego pisarza węgierskiego.

  • Jerzy Snopek – nota biograficzna

  • Słowo o Jánosu Pilinszkym

  •  
  •  
  • CZĘŚĆ PIERWSZA: POEZJA

  • Ty mnie pokonaj

  • Kąpiel o północy

  • Ryby w sieci

  • Błaganie

  • Do siebie samego

  • Stygmat

  • Trapez i bariera

  • Późna łaska

  • Boście cierpieli chłód i głód

  • Kanikuła

  • Co to za walka podziemna

  • Parafraza

  • Na morski brzeg

  • Grzech

  • Na kochanków

  • In memoriam N.N.

  • Wystygły świat

  • Pieta

  • Na wieki wieków

  • Zanim przyjdziesz

  • Na ziemi niczyjej

  • Ta spóźniona

  • Francuski więzień

  • Pasja ravensbrücka

  • Trzeciego dnia

  • Frankfurt

  • Pustynia miłości

  • Apokryf

  • Czterowiersz

  • Pod portret

  • Agonia Christiana

  • Półprzeszłość

  • Pod zimowym niebem

  • Elizjum listopadowe

  • Introitus

  • Ciemny raj

  • Morze

  • Wielkomiejskie ikony

  • Van Gogh

  • Autoportret 1944

  • Pasja

  • Jak ziemia ta

  • Od czegom zaczął

  • Do Jutty

  • Chyba

  • Zanim

  • Trójkolorowy sztandar

  • Kiedyś przypatrzę się

  • Pokój kata

  • Kamienna ściana i uroczystość

  • Zbrodnia i kara

  • Wieczerza

  • Miejsce straceń zimą

  • Spotkania

  • Siódmy krąg piekła

  • Mój herb

  • Przez całe życie

  • Wśród przyciągań

  • Za kogo, po co

  • Byłem słaby

  • Człowiek tu

  • Omega

  • Choć moje barwy są czarne

  • Ze stopnia na stopień

  • Dwoisty potwór

  • Jak połowiczne

  • Tak będzie

  • Twoje ręce, moje ręce

  • Kołyską, nie trumną

  • Wystarczy

  • Prosty labirynt

  • Dwa portrety

  • Na mój kamień nagrobny

  • Kto i kogo?

  • Określenie

  • Doświadczenie

  • Potępienie

  • Zamach

  • Wynik końcowy

  • Dwuwiersz

  • Do S.W.

  • Stawrogin żegna się

  • Klejnot

  • Po spowiedzi

  • Bezokolicznik

  • Poemat

  • Stawrogin powraca

  • Hommage a Isaac Newton

  • Autoportret 1974

  • Pascal

  • Auschwitz

  • Przestrzenie

  • Depresja

  • Różnica

  • Na odwrocie fotografii

  • Walc

  • Wieczność

  • Bicie

  • Hölderlin

  • Związek

  • Gotyk

  • Krater

  • Gérard de Nerval

  • Źrenica

  • Summa

  • Definicja twej atrakcyjności

  • Przemiany

  • 14 października 1970

  • 22 grudnia 1970

  • Welon

  • Aż do śmierci

  • Zerwanie

  • Tu i teraz

  • Dłoń i szyja

  • Marnotrawni

  • Tak bywa

  • Panna I.B.

  • Świetlisty anioł też (Wspomnienie o wojennym Bożym Narodzeniu)

  • Na marginesie tajemnicy

  • Dwa

  • Dwojaki

  • Ktoś

  • Na krześle i na łóżku

  • Wiersz do umarłego

  • List

  • W nawiasie

  • Psalm

  • Litery, linie

  • Pełnia księżyca

  • Syreny

  • My i kwiaty

  • Wyzwalanie się

  • Znam

  •  
  •  
  • CZĘŚĆ DRUGA: Rozmowy,

  • wywiady

  • Alosza

  • Drzazgi z krzyża

  • „Do domu chciałem,

  • wreszcie przyjść do domu”

  • Tragizm i pogoda ducha

  •  
  •  
  • CZĘŚĆ TRZECIA: Szkice, eseje

  • Los wyobraźni twórczej w naszych czasach

  • O kilku cechach kultur wschodnioeuropejskich w świetle

  • myśli Simone Weil

  • Tak upływały nasze dni

  • Mała święta Tereska

  • i metropolie światowe

  • Bohater i święty

  • Współczesna asceza

  • Notatka o pokorze

  • Matka Joanna

  • Do pamiętnika Attili Józsefa

  • Widokówka z Notre Dame

  • Widokówka z Warszawy

  • Kraków

  • Częstochowa

  • Oświęcim

  • Na progu Kościoła

  • Z dziennika poety lirycznego

  • Trzynaście Rzędów

  • Powszedni faszyzm

  • Europa chce się bawić

  • Chwała poezji 285

  • Chrystus i Syzyf

  • Kamień i chleb

  • Gdańsk, 1 września 1969

  • Samuel Beckett

  • Gabriel Marcel w domu

  • List do Sándora Petőfiego

  • Dziennik

  • Z dziennika poety lirycznego

  • Pochwała pracy

  • Tam, gdzie umarł Leonardo da Vinci

  • Kartka z Holandii

  • Pasterka i żołnierka

  • Najważniejsze daty z życia Jánosa Pilinszkyego

Czytelników, którzy kupili tę książkę, zainteresowało również:

Opinie o produkcie (0)

do góry

Zamknij X W ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl