Eucharystia. Tam, gdzie mieszka Pan Jezus

Symbole i kolana     9 

Pelikan     10

IHS     11

Baranek     12

Feniks     3

Kłosy zbóż i gałązki winogron     14

Dniami i nocami     17

Wierzący jak osioł     23

Światełko z Krakowa     31

Najlepsza ochrona     35

Droga do nieba     37

Marzenie małego Giuseppe     44

Zwykła nuda i niezwykłe cuda     47

Boże Ciało     59

Wyprawa po skarb     66

Przyjemnie rozgrzewa i wyciąga z domów na spacery i rowery. Koloruje skórę na ciemniejsze odcienie, na nosie maluje piegi, a na włosach bursztynowe pasemka… Ach, słońce! Jaki smutny byłby świat, gdyby zgasło. Jak dobrze, że świeci dla nas każdego dnia. Nawet gdy chmury przysłaniają nam horyzont, słońce nigdy nie przestaje wysyłać do nas swoich dobrych, życiodajnych promieni światła. Bez jego obecności życie na Ziemi szybko by zamarło. Słońce to prawdziwy skarb dla wszystkich istniejących stworzeń. Skarb, którego nie trzeba zdobywać ani kupować. On po prostu jest. Wystarczy popatrzeć w jego stronę i dać się rozgrzać.

Kościół też posiada taki bezcenny skarb. Skarb, za który nikt nic nie musi płacić, a przy którym zawsze można się rozgrzać i odnaleźć światło pośród ciemności. Z tym skarbem jest zupełnie jak ze słońcem ‒ wystarczy patrzeć w Jego stronę i pozwolić działać Jego światłu. Tym skarbem jest sam Bóg obecny w Kościele w Najświętszym Sakramencie. Nie pozostał On daleki i obcy. Nie zamieszkał na odległym nieboskłonie jak bogowie z mitów albo starych baśni. Postanowił zamieszkać pośród nas i jest teraz z nami ‒ ukryty, jednak żywy, prawdziwy i obecny w sakramencie Eucharystii.

Czy trzeba przemierzać odległe krainy, by odnaleźć ten skarb Kościoła? Ależ skąd! Wystarczy zajrzeć za uchylone drzwi naszej świątyni. Tam, w niewielkim mieszkaniu, znajduje się Ciało Chrystusa, który pozostał wśród nas i dzieli z nami każdy dzień, by ‒ tak jak słońce ‒ dawać nam codziennie światło, radość i nadzieję.

Symbole i kolana

Najświętszy Sakrament w kościołach przechowywany jest w tabernakulum (z łaciny: mieszkanie, namiot). Święty Jan pisał w Ewangelii, że Słowo rozbiło wśród nas namiot i możemy oglądać Jego chwałę. Tym ewangelicznym Słowem-Sensem jest sam Chrystus, który zamieszkał wśród nas w swoim Kościele. Tabernakulum, czyli mieszkanie Najświętszego Sakramentu, jest przeważnie bogato zdobione i porządnie zabezpieczone. Nic dziwnego, takiego Skarbu, jaki w nim zamieszkuje, należy przecież bardzo uważnie strzec! Niekiedy tabernakulum pokrywają rzeźby aniołów, świętych albo kwiatowe ornamenty. Czasami jest ono prostą szafką, którą mogą zdobić symbole, takie jak:

Pelikan

Pewien starożytny pisarz opisywał zwyczaje różnych zwierząt. Dochodząc do pelikana, zanotował, że w sytuacji skrajnego głodu ‒ gdy ptak nie ma czym nakarmić swoich piskląt ani skąd zdobyć dla nich pożywienia ‒ rozszarpuje swoją pierś, by nakarmić potomstwo własnym ciałem.

Do tego opisu odniósł się święty Augustyn, który stwierdził, że nawet jeśli ta opowieść o pelikanie nie jest prawdziwa z przyrodniczego punktu widzenia, to jako symbol ptak ten i jego zachowanie nadzwyczaj dobrze pasują do Chrystusa, który karmi nas swoim Ciałem i swoją Krwią. Pelikan na dobre zadomowił się więc w sztuce chrześcijańskiej i często zdobi tabernakula, stare ornaty i ambony.

IHS

Gdyby wziąć na warsztat grekę, to IHS byłoby po prostu skrótem imienia Jezus. Jeśli jednak zechcemy pozostać przy łacinie, IHS odczytamy jako akronim (czyli skrót, do którego tworzenia bierze się tylko pierwsze litery skracanej frazy) od wyrażenia Iesus Hominum Salvator, czyli Jezus Zbawiciel Ludzi, lub Iesum Habemus Socium, czyli Jezusa mamy za Towarzysza. Bardzo często chrystogram IHS znajduje się na naczyniach i szatach liturgicznych oraz na sakralnych rzeźbach i obrazach.