Święto Ofiarowania Pańskiego, czyli Matka Boża Gromniczna. W Polsce ta uroczystość ma szczególne znaczenie

Giotto. Ofiarowanie Pana Jezusa w Świątyni. Fot. Wikimiedia 2 lutego, 40 dni po Bożym Narodzeniu, obchodzimy Święto Ofiarowania Pańskiego. Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia. Nazwa tego święta, wywodząca się od dwóch terminów greckich: Hypapante oraz Heorte tou Katharismou,  oznacza „święto spotkania i oczyszczenia”, które było głęboko zakorzenione w tradycji Starego Testamentu, a wiązało się z pamięcią o ocaleniu pierworodnych synów Izraela podczas niewoli egipskiej. W związku z tym każdy pierworodny chłopiec był uważany za własność Boga i właśnie dlatego czterdziestego dnia po jego urodzeniu należało go zanieść do świątyni w Jerozolimie, złożyć w ręce kapłana, a następnie wykupić za symboliczną opłatą 5 syklów. Równało się to zarobkowi 20 dni (1 sykl albo szekel to 4 denary lub drachmy, czyli zapłata za 4 dni pracy robotnika niewykwalifikowanego).Wraz z obrzędem ofiarowania i wykupu pierworodnego syna łączyła się ceremonia oczyszczenia matki i dziecka; właśnie z tej okazji składano ofiarę z baranka. Jeśli rodziny nie było stać na taki wydatek, zastępowano baranka parą synogarlic lub gołębi; taką właśnie ofiarę złożyli Maryja i Józef, co świadczy o tym, jak bardzo byli ubodzy.

Święto Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni należy do najdawniejszych świąt obchodzonych przez Kościół, było bowiem obchodzone w Jerozolimie już w IV w., niemal natychmiast po ustaniu prześladowań. Tradycyjnie dzisiejszy dzień nazywa się dniem Matki Bożej Gromnicznej. W ten sposób podkreśla się doniosłość wydarzenia, jakim było przyniesienie przez Maryję małego Jezusa do świątyni. Obchodom towarzyszyła procesja ze świecami. Jak pamiętamy z Ewangelii św. Łukasza, w czasie Ofiarowania starzec Symeon wziął na ręce Pana Jezusa i wypowiedział prorocze słowa: „Światłość na oświecenie pogan i na chwałę Izraela” (Łk 2, 32). Według tradycji procesja z zapalonymi świecami była znana w Rzymie już w czasach papieża św. Gelazego w 492 r. Od X w. upowszechnił się obrzęd poświęcania świec, których płomień symbolizuje Jezusa – Światłość świata, Chrystusa, który uciszał burze, był, jest i na zawsze pozostanie Panem wszystkich praw natury. 

W Polsce święto Ofiarowania Pana Jezusa ma charakter wybitnie maryjny (do czasów posoborowej reformy Mszału w 1969 r. święto to nosiło nazwę „Oczyszczenia Maryi Panny” – „In purificatione Beatae Mariae Virginis”). Polacy widzą w Maryi Tę, która sprowadziła na ziemię niebiańskie Światło i która nas tym Światłem broni i osłania od wszelkiego zła. Dlatego często brano do ręki gromnice, zwłaszcza w niebezpieczeństwach wielkich klęsk i grożącej śmierci. Tradycyjnie wraz ze świętem Matki Bożej Gromnicznej kończy się w Polsce okres śpiewania kolęd, obecności szopek i choinek, a zatem tradycyjny okres Bożego Narodzenia (liturgiczny kończy się wraz ze świętem Chrztu Pańskiego), bowiem właśnie 2 lutego liturgia po raz ostatni ukazuje nam Chrystusa jako Dziecię.

Od 1997 r. Kościół powszechny obchodzi 2 lutego ustanowiony przez św. Jana Pawła II Dzień Życia Konsekrowanego, poświęcony modlitwie za osoby, które oddały swoje życie na służbę Bogu i ludziom w niezliczonych zakonach, zgromadzeniach zakonnych, stowarzyszeniach życia apostolskiego i instytutach świeckich. Pamiętajmy o nich w podczas naszej dzisiejszej modlitwy na Eucharystii.

Źródło: brewiarz.pl, oprac. MM

Wśród naszych publikacji nie brakuje pięknych albumów poświęconych Najświętszej Marii Pannie: 

Maryja. Królowa Polski

Adam Bujak, ks. Waldemar Chrostowski

Z dawna Polski Tyś królową, Maryjo - śpiewamy w pieśni, upraszając łaski za pośrednictwem Matki Bożej dla nas samych, naszych rodzin, dla całego naszego narodu. W rodzimych kościołach i sanktuariach spotykamy niezliczone Jej wizerunki - są nieraz wybitnymi dziełami sztuki, nieraz nie mają wysokiej klasy artystycznej, ale zawsze zawierają w sobie wielki ładunek emocjonalny, patriotyczne treści, a przede wszystkim bezcenny wprost skarbiec pobożności.

Zobacz fragmenty Zamów książkę

Matka Boża

Adam Bujak, Jolanta Sosnowska

Mamy w Polsce od wieków ogromny skarb. Ta książka tego dowodzi. Tym skarbem jest wielka miłość i cześć dla Matki Bożej, którą nazywamy też Królową Polski. Nie jest to w żadnym razie – tak jak w wielu krajach Zachodu – miłość-relikt zaklęta w dawnych dziełach sztuki, na które patrzy się jak na obiekty muzealne. Jest to miłość żywa i żarliwa, której płomień stale jest podsycany przez następne pokolenia.

Zobacz fragmenty Zamów książkę