Niebywały skandal we Francji: władze miasta Paryża cenzurują chrześcijaństwo!
Hôtel de ville de Paris - budynek paryskiego Ratusza. Fot. Wikimedia Paryskiemu ratuszowi wyraźnie przeszkadza nie tylko krzyż, ale nawet i słowo „chrześcijaństwo”! Władze miasta Paryża właśnie zajęły oficjalne stanowisko w sprawie informacji na temat działalności stołecznego ratusza zamieszczanych w katolickim dzienniku „Tribune Chrétienne”; jak się okazało, włodarzom znad Sekwany nie odpowiada widoczny w logo dziennika krzyż, podobnie jak hasło o „aktualnościach o sytuacji chrześcijan we Francji i na świecie” oraz zamieszczane na stronie „Tribune Chrétienne” cytaty z Ewangelii. Ratusz domagał się od redakcji dziennika „gruntownego przeformułowania newsów, tak aby miały one charakter uniwersalny i neutralny”.
„Po zapoznaniu się z prezentowanymi materiałami [dotyczącymi paryskiego ratusza, zamieszczonymi na stronie ‘Tribune Chrétienne’] stwierdzamy, że nie zostały one autoryzowane i nie są zgodne z umową”, czytamy w oficjalnym oświadczeniu paryskiego ratusza. „Materiały te zawierają bowiem elementy o charakterze religijnym (w szczególności – chrześcijański krzyż i cytaty z Ewangelii według świętego Jana), a to jest niezgodne z artykułem nr 28 z obowiązującego od 9 grudnia 1905 prawa, które zabrania eksponowania w przestrzeni publicznej symboli religijnych. (...) Zachęcamy zatem redakcję do usunięcia krzyża i cytatów z Ewangelii”.
Redakcja „Tribune Chrétienne” stwierdziła, iż propozycja przedstawiona przez ratusz (sama nazwa dziennika i zniekształcone logo bez – usuniętego – krzyża) jest nie do przyjęcia, ma bowiem wszelkie znamiona cenzury. Redakcja zwróciła ponadto uwagę, że prawo z 1905 r., choć oznacza rozdział Kościoła od państwa, gwarantuje jednak wolność wyznania i wcale nie oznacza przyzwolenia na usuwanie symboli religijnych z przestrzeni publicznej. „Nie domagamy się żadnych przywilejów, a jedynie bronimy fundamentalnego prawa do wolności osobistej i wolności wyznania”, czytamy w oficjalnym stanowisku redakcji „Tribune Chrétienne”. „Odmawianie krzyżowi i Ewangelii, a nawet słowu ‘chrześcijański’ obecności w przestrzeni publicznej nie ma nic wspólnego z neutralnością. To nic innego jak dawanie przyzwolenia na głęboką niesprawiedliwość”.
Źródło: „Tribune Chrétienne”, MM
Czas walki z Bogiem
Od XIX wieku, od czasu legalizacji partii lewicowych, toczy się oficjalna walka z Bogiem. Można nawet mówić o permanentnej wojnie z wiarą chrześcijańską. Walki rozpoczęte w sposób niezwykle krwawy jeszcze podczas rewolucji francuskiej znalazły potem swoje rozwinięcie w quasi-naukowych pracach quasi-filozofów, ideologów i zbuntowanych wobec Boga artystów.
Bezbożność, terror i propaganda. Fałszywe proroctwa marksizmu
Książka nagrodzona nagrodąStowarzyszenia Wydawców Katolickich FENIKS 2025w kategorii „Publicystyka/Eseistyka religijna”!
Nikt nie zrozumie, co złego dzieje się we współczesnym świecie zachodnim, a więc i w Polsce, nie znając przyczyn. Tkwią one jeszcze w ideach rewolucji francuskiej, a później w coraz bardziej lewicowej filozofii, zwłaszcza Karola Marksa.
Tyrania postępu
Kim będziemy za parę lat? Czy w ogóle jeszcze będziemy? Nasza rzeczywistość przypomina sytuację znaną nam z opisów i filmów o katastrofie „Titanica”. Statek zderzył się z górą lodową i zaczyna tonąć, ale pokładowa orkiestra pięknie gra i gra.
Wspaniałość chrześcijaństwa
Jak żyć bez wiary w Boga? Niektórzy próbują, ale zwłaszcza w naszych czasach niespotykanego zamętu pojęć oznacza to tylko pogłębienie wewnętrznego chaosu człowieka. Autor pisze wprost: „żyjemy w cywilizacji skupionych na sobie konsumentów, którzy za pomocą zgiełku i rozrywki usiłują zagłuszyć w sobie dojmujący brak sensu życia”. Ks. prof.
Złoty cielec i fałszywi prorocy. Państwo jako narzędzie walki z Bogiem
Doświadczamy obecnie prawdziwej inwazji państwa na nasze umysły, szczególnie na naszą wiarę. Takie działania znamy z historii, najnowszej i tej dawniejszej. Okres bolszewicki w Polsce (PRL), niemiecka okupacja, czas zaborów i konfederacji targowickiej – wszystko to wiązało się z pozbawieniem kraju niepodległości, narodu – wolności, a poszczególnego obywatela – swobodnego dostępu do oświaty i dóbr narodowej kultury.
Komentarze (0)
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Wpisy są moderowane przed dodaniem.