Kraków ma być świadkiem dziejów narodu i Kościoła – słowa Jana Pawła II, które zobowiązują

Nasi autorzy

Kraków ma być świadkiem dziejów narodu i Kościoła – słowa Jana Pawła II, które zobowiązują

Kraków pozostaje od wieków jednym z najważniejszych symboli polskości. To tutaj bije serce naszej historii, tutaj splatają się dzieje państwa, Kościoła i narodu. Dawna stolica Rzeczypospolitej nie jest jedynie zbiorem bezcennych zabytków ani celem turystycznych wycieczek. W jej murach zapisana jest opowieść o narodzie, który mimo zaborów, wojen i politycznych burz potrafił zachować swoją tożsamość i duchową ciągłość.

Nieprzypadkowo Kraków zajmował szczególne miejsce w życiu św. Jana Pawła II. To tutaj dojrzewało jego powołanie, a później – jako biskup i metropolita krakowski – uczył on, że historia jest nie tylko pamięcią, ale i zobowiązaniem. W podobnym duchu mówił Józef Dietl, przypominając, że dziedzictwo trzeba nie tylko zachować, ale także rozumieć i przekazywać dalej.

W czasie, gdy spór o tradycję i narodową pamięć staje się coraz bardziej wyraźny, te głosy nabierają szczególnej aktualności. Kraków nie jest bowiem jedynie zabytkiem przeszłości, lecz także żywym symbolem polskiej tożsamości i odpowiedzialności wobec przyszłych pokoleń.

Czy współczesny Kraków pozostaje jeszcze tym samym duchowym centrum Polski, o którym mówił św. Jan Paweł II? Odpowiedzi na te pytania przynosi monumentalny album „Kraków. Kultura i naród” Adama Bujaka i Joanny Wieliczki-Szarkowej.

Publikujemy fragment tej wyjątkowej publikacji:

„W czasie pielgrzymek do Ojczyzny Ojciec Święty tłumaczył rodakom, jak należy rozumieć historię, i był jej najlepszym nauczycielem. Kraków miał dla niego wyjątkowe znaczenie. Przed odlotem do Rzymu 10 czerwca 1979 r. powiedział na lotnisku w Balicach: ‘Żegnam Kraków! Życzę mu nowej młodości. Życzę, aby został dla Polaków i Europy, i świata tym wspaniałym świadkiem dziejów narodu i Kościoła, jakim jest. Aby dziedzictwo kultury wyrażone w murach Krakowa (…) nadal przemawiało całą swoją niepowtarzalną treścią’.

Podobne słowa krakowianie mogli usłyszeć przeszło 150 lat temu, kiedy w 1871 r. prezydent miasta Józef Dietl przedstawił im ‘Projekt uporządkowania miasta Krakowa’: ‘Wszyscy, co w tym starym grodzie stale zamieszkujemy, zaciągamy względem niego dług i obowiązek szanowania i zachowania dawnych jego pamiątek. Prócz zwykłych obowiązków obywatelskich, ciąży na nas ten zaszczytny obowiązek przechodzący z pokolenia na pokolenie, gdyby testamentem naszych praojców przekazany.

Będąc na straży drogocennych skarbów przeszłości, nie dosyć na tem, żebyśmy zachowali to, co nam przodkowie nasi zostawili, ale trzeba te skarby nieustannie uzupełniać i zbogacać, iżby i w późniejszych pokoleniach nie zatarła się pamięć, czem Kraków był i czem być powinien: ogniskiem gorącej miłości Ojczyzny, wzniosłych wspomnień przeszłości i niezachwianej wiary w lepszą przyszłość narodu! Takie jest przeznaczenie Krakowa. Trzeba dać Krakowowi, co się Krakowowi należy’”.

Czy słowa prezydenta Krakowa sprzed półtora wieku i papieża z Krakowa sprzed pół wieku jeszcze do nas przemawiają i czy są naszym zobowiązaniem?…

Fragment „Kraków. Kultura i naród” Adama Bujaka i Joanny Wieliczki-Szarkowej, wyd. Biały Kruk.

ZOBACZ TAKŻE

Adam Bujak opowiada nieznaną historię św. Jana Pawła II.

Obejrzyj na kanale YouTube Biały Kruk TV >>


BM

Kraków. Kultura i naród

Kraków. Kultura i naród

Adam Bujak, Joanna Wieliczka - Szarkowa

Można zamknąć oczy na przeszłość, potraktować zabytki jak skansen, a zajmować się tylko oznakami współczesności, która ma dostarczać nieustannej rozrywki. Takie płytkie spojrzenie na królewskie miasto Kraków, dumną stolicę Rzeczypospolitej w czasach jej świetności, jest jednak zupełnie obce zakochanemu w swym rodzinnym mieście mistrzowi fotografii Adamowi Bujakowi. Potrafi on nieustannie odkrywać w podwawelskim grodzie coś nowego.

Wawel. Skarbiec wiary i polskości

Wawel. Skarbiec wiary i polskości

Adam Bujak, Piotr Rabiej

Tu biło i bije serce Polski. Wawel – ponad tysiącletnia katedra i królewski zamek – góruje nad Krakowem, prastarą stolicą. To prawdziwy skarbiec najdawniejszych i nowszych zabytków; od romańskich po młodopolskie. Wawel to świadectwo silnej wiary Polaków i państwa-mocarstwa zwanego Rzeczpospolitą.

Tajemnice Ziemi Świętej

Tajemnice Ziemi Świętej

Adam Bujak

Najnowsze, długo oczekiwane wydanie bestsellerowego albumu Adama Bujaka o Ziemi Świętej. Dwa tysiące lat temu po spalonej słońcem Samarii, Galilei, Judei wędrował Chrystus. Teraz te same szlaki przeszło dwóch artystów. Twórca słowa i twórca obrazu. Poeta i fotografik – Marek Skwarnicki i Adam Bujak.

Polska. Dwanaście wieków

Polska. Dwanaście wieków

Adam Bujak, Wojciech Polak

Takiego albumu o naszym kraju jeszcze nie było. Polska ukazana została tu od czasów najdawniejszych do najnowszych, wiek po wieku. Każde stulecie, od X po XXI, zostało osobno scharakteryzowane. Przypomniane zostało również, że wcześniej istniała Prapolska.

Klasztor i sztuka. Życie i twórczość s. bernardynki Anieli Kisielewskiej

Klasztor i sztuka. Życie i twórczość s. bernardynki Anieli Kisielewskiej

Adam Bujak, o. Cyprian Moryc OFM

Siostra Aniela Kisielewska, zmarła przed pięćdziesięcioma laty bernardynka, łączyła w sobie dwa powołania –zakonne i malarskie. Nie zaniedbała żadnego z nich. Realizowała w swej twórczości tematykę głęboko religijną. Nie było zatem rozdźwięku między nią jako artystką i jako siostrą zakonną. Tworzeniu oddawała się z takim samym poświęceniem i zaangażowaniem jak codziennym obowiązkom zakonnym.

Tajemnice Ziemi Świętej

Tajemnice Ziemi Świętej

Adam Bujak

Najnowsze, długo oczekiwane wydanie bestsellerowego albumu Adama Bujaka o Ziemi Świętej. Dwa tysiące lat temu po spalonej słońcem Samarii, Galilei, Judei wędrował Chrystus. Teraz te same szlaki przeszło dwóch artystów. Twórca słowa i twórca obrazu. Poeta i fotografik – Marek Skwarnicki i Adam Bujak.

Święta Rodzina

Święta Rodzina

Adam Bujak, ks. Waldemar Chrostowski

W czasach, kiedy rodzina przeżywa swój największy w dziejach kryzys, gdy jest zewsząd brutalnie atakowana przez nowe ateistyczne trendy i ideologie, najlepszą jej obroną jest przedstawienie pewnego – niezachwianego – wzoru wiary, nadziei i pokoju. Wzorem tym była, jest i bez wątpienia pozostanie dla kolejnych pokoleń matek, ojców i dzieci – Święta Rodzina z Nazaretu.

 

 

Komentarze (0)

  • Podpis:
    E-mail:
  • Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Wpisy są moderowane przed dodaniem.

Zamknij X W ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.